ജോണ്‍ ഗര്‍ഡന്‍, ഷിന്‍യ യമനാക

സ്‌റ്റോക്ക്‌ഹോം: വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിനുള്ള ഇത്തവണത്തെ നൊബേല്‍ സമ്മാനത്തിന് ബ്രിട്ടീഷ് ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ജോണ്‍ ഗര്‍ഡനും ജപ്പാന്‍ ശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഷിന്‍യ യമനാകയും അര്‍ഹരായി. വിത്തുകോശ ഗവേഷണരംഗത്ത് ഇരുവരും നല്‍കിയ അടിസ്ഥാന സംഭാവനകളെ മുന്‍നിര്‍ത്തിയാണ് പുരസ്‌കാരം.

പ്രായപൂര്‍ത്തിയായ കോശങ്ങളെ വിത്തുകോശങ്ങള്‍ (stem cells) ആക്കി മാറ്റാന്‍ കഴിയുമെന്നും, വിത്തുകോശങ്ങളെ ശരീരത്തിലെ ഏതിനം കോശങ്ങളായും വളര്‍ത്തിയെടുക്കാമെന്നും തെളിയിച്ച ഗവേഷകരാണ് ഗര്‍ഡനും യമനാകയും.

തവളയുടെ കുടലിലെ കോശങ്ങളുപയോഗിച്ച് തവളകളെ ക്ലോണ്‍ ചെയ്യാമെന്ന് ഗര്‍ഡന്‍ തെളിയിച്ചപ്പോള്‍, ജീനുകളില്‍ മാറ്റംവരുത്തി കോശങ്ങളെ പുനര്‍പ്രോഗ്രാമിങ് നടത്താമെന്ന് യമനാക ഗവേഷകലോകത്തിന് കാട്ടിക്കൊടുത്തു.

ശാസ്ത്രരംഗത്ത് 'വിപ്ലവം സൃഷ്ടിച്ച' മുന്നേറ്റമാണ് ഇരുവരും നടത്തിയതെന്ന് നൊബേല്‍ കമ്മറ്റി വിലയിരുത്തി.

തവളയുടെ കുടലില്‍നിന്നെടുത്ത കോശത്തില്‍, ഒരു തവളയെ സൃഷ്ടിക്കാനാവശ്യമായ മുഴുവന്‍ ജനിതകവിവരവും അടങ്ങിയിട്ടുണ്ടെന്ന് 1962 ല്‍ ഗര്‍ഡന്‍ കണ്ടെത്തി. അത്തരമൊരു കോശത്തില്‍ നിന്നുള്ള ജനിതകദ്രവ്യം അണ്ഡത്തില്‍ സ്ഥാപിച്ച്, തവളയുടെ ക്ലോണ്‍ സൃഷ്ടിക്കാനും അദ്ദേഹത്തിന് സാധിച്ചു.

ക്ലോണിങിലൂടെ ആദ്യ സസ്തനിയായ ഡോളിയെന്ന ചെമ്മരിയാടിനെ സൃഷ്ടിക്കാന്‍ പില്‍ക്കാലത്ത് ഉപയോഗിച്ച സങ്കേതം ഇതുതന്നെ.

ഏതാണ്ട് 40 വര്‍ഷത്തിന് ശേഷം, ഗര്‍ഡന്‍ സ്വീകരിച്ച സമീപനത്തിന് നേരെ വിപരീതമായ രീതിയില്‍ വിത്തുകോശങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിക്കാമെന്ന് യമനാക തെളിയിച്ചു.

ചര്‍മകോശത്തിലേക്ക് പ്രത്യേക ജീനുകളെ സന്നിവേശിപ്പിച്ച് അതിനെ വിത്തുകോശമാക്കി മാറ്റുക എന്നതായിരുന്നു യമനാക വികസിപ്പിച്ച വിദ്യ.

'കോശങ്ങളും ജീവികളും എങ്ങനെയാണ് രൂപപ്പെടുന്നതെന്ന് മനസിലാക്കുന്നതില്‍ വിപ്ലവകരമായ പുരോഗതിയുണ്ടാക്കിയ' കണ്ടുപിടിത്തമായിരുന്നു യമനാകയുടേതെന്ന് നൊബേല്‍ കമ്മറ്റി വിലയിരുത്തി.

സാധരണഗതിയില്‍ ബീജകോശങ്ങളും അണ്ഡകോശങ്ങളും സംയോജിച്ചാണ് അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് തുടക്കമിടുന്ന ഭ്രൂണം രൂപപ്പെടുക. ഇതാണ് പ്രകൃതിയില്‍ കാണപ്പെടുന്ന ലൈംഗീക പ്രത്യുത്പാദനം. എന്നാല്‍, ലൈംഗീക പ്രത്യുത്പാദ പ്രക്രിയയുടെ സഹായമില്ലാതെ അടുത്ത തലമുറയ്ക്ക് ജന്മം നല്‍കാന്‍ സഹായിക്കുന്ന ജനിതക സാങ്കേതികവിദ്യയാണ് ക്ലോണിങ്.

ക്ലോണിങിന്റെ സഹായത്തോടെ പിറക്കുന്ന സന്താനം, അതിനാവശ്യമായ ജനിതകദ്രവ്യം സ്വീകരിച്ച പിതൃജീവിയുടെ 'തനിപ്പകര്‍പ്പ്' ആയിരിക്കും. ക്ലോണ്‍ വഴിയുണ്ടാകുന്ന ജീവികള്‍ക്ക് അമ്മയുണ്ടാകില്ല.

പ്രായപൂര്‍ത്തിയായ കോശങ്ങളെ വിത്തുകോശങ്ങളായി മാറ്റാന്‍ ഗര്‍ഡനും യമനാകയും വികസിപ്പിച്ച മാര്‍ഗങ്ങള്‍ ഔഷധഗവേഷണരംഗത്തെ ഏറെ മുന്നോട്ടുനയിക്കാന്‍ സഹായിച്ചതായി നൊബേല്‍ കമ്മറ്റി പറയുന്നു.

ഭ്രൂണവിത്തുകോശങ്ങളാണ് മസ്തിഷ്‌കം, കരള്‍, അസ്ഥി എന്നിങ്ങനെ വിവിധ ശരീരകോശഭാഗങ്ങളായി രൂപപ്പെടുക. സാധാരണഗതില്‍ ഭ്രൂണത്തിന്റെ ആദ്യഘട്ടത്തില്‍ ഓരോ വിഭാഗം കോശങ്ങളായി മാറുന്ന ഇത്തരം കോശങ്ങള്‍ക്ക് ജനിതകമായി ഒരു തിരിച്ചുപോക്ക് സാധ്യമല്ല. കരളിന്റെ ഭാഗമാകാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ട കോശങ്ങള്‍ കരള്‍ കോശങ്ങളായും വൃക്കകോശങ്ങളാകാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവ അതായും അവസാനിക്കും.

കോശങ്ങളുടെ ഈ ശിരോലിഖിതമാണ് വിത്തുകോശ ഗവേഷണം വഴി തിരുത്തപ്പെട്ടത്. ചര്‍മകോശംപോലെ ശരീരത്തിലെ ഏത് പൂര്‍ണവളര്‍ച്ചയെത്തിയ കോശത്തെയും, ആദിമഭ്രൂണവിത്തുകോശാവസ്ഥയിലേക്ക് മടക്കിക്കൊണ്ടുവരാമെന്നാണ് ഗര്‍ഡനും യമനാകയും കണ്ടെത്തിയത്.

വിത്തുകോശ ഗവേഷണം വഴി ഏത് ശരീരഭാഗവും പരീക്ഷണശാലയില്‍ വളര്‍ത്തിയെടുക്കാം എന്ന നിലയ്ക്കാണ് ഇപ്പോള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ എത്തിനില്‍ക്കുന്നത്. വ്യത്യസ്ത ശരീരഭാഗങ്ങളെ ബാധിക്കുന്ന രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് പഠിക്കാനും, അത്തരം രോഗങ്ങള്‍ക്കെതിരെ മരുന്നുകള്‍ ഫലപ്രദമായി പരീക്ഷിക്കാനും കഴിയുന്ന സ്ഥിതിയുണ്ടായി.

ഇത് ഔഷധഗവേഷണരംഗത്തും, അതുവഴി ചികിത്സാരംഗത്തും വന്‍ കുതിച്ചുചാട്ടത്തിനാണ് വഴിയൊരുക്കിയത്.

മാത്രമല്ല, അള്‍ഷൈമേഴ്‌സ് രോഗം പോലെ മസ്തിഷ്‌ക്കത്തിന് അപചയം സംഭവിച്ചുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്‌നങ്ങള്‍ക്ക് വിത്തുകോശ ഗവേഷണം വഴി പരിഹാരം കാണാനുള്ള ശ്രമങ്ങളും ഗവേഷകലോകത്ത് സജീവമാണ്.

കേംബ്രിഡ്ജ് സര്‍വകലാശാലയിലെ ഗര്‍ഡന്‍ ഇന്‍സ്റ്റിട്ട്യൂട്ടിലെ ഗവേഷകനാണ് 79-കാരനായ ഗര്‍ഡന്‍.

ജപ്പാനിലെ ക്യോട്ടോ യൂണിവേഴ്‌സിറ്റിയിലെ ഗവേഷകനാണ് 50-കാരനായ യമനാക. അദ്ദേഹം അമേരിക്കയില്‍ സാന്‍ ഫ്രാന്‍സിസ്‌കോയിലെ ഗ്ലാഡ്‌സ്റ്റണ്‍ ഇന്‍സ്റ്റിട്ട്യൂട്ടുമായും ഗവേഷണത്തില്‍ സഹകരിക്കുന്നു.